ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΜΑΣΤΙΧΑΣ ΧΙΟΥ ΣΤΟΝ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΓΛΥΚΟΖΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΙΠΙΔΙΩΝ ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΜΥΕΣ (Βραβευμένη Εργασία)

Ι. Γεωργιάδης1, Θ. Καρατζάς1, Γ. Αγρογιάννης2, Λασκαρίνα-Μαρία Κορού1, Ι.Σ. Βλάχος1, Ειρήνη Τζανετάκου1, Η. Δουλάμης1, Άλκηστη Παντοπούλου1, Ν. Κατσιλάμπρος1, Δέσποινα Περρέα1

1Εργαστήριο Πειραματικής Χειρουργικής και Χειρουργικής Ερεύνης «Ν.Σ. Χρηστέας», Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών

2 Α΄ Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Εισαγωγή-Σκοπός: Η μαστίχα Χίου, μια ρητίνη παραγόμενη από το φυτό Pistacia lentiscus var.Chia αναφέρεται ότι εμφανίζει σημαντική προστατευτική δράση αναφορικά με τις παθήσεις του καρδιαγγειακού. Η μελέτη στοχεύει στο να διευρευνηθεί η επίδραση της χορήγησης μαστίχας Χίου στον μεταβολισμό της γλυκόζης και των λιπιδίων σε πειραματικό μοντέλο διαβήτη σε μύες.

Υλικό και μέθοδος: Συνολικά μελετήθηκαν 27 διαβητικοί αρσενικοί C57bl/6 μύες ηλικίας 12 εβδομάδων οι οποίοι χωρίστηκαν σε 3 ομάδες: ομάδα ελέγχου NC (ν=9), ομάδα χαμηλής δόσης μαστίχας (20 mg/Kg  Σωματικού Βάρους –ΣΒ-)LdΜ (ν=9), ομάδα υψηλής δόσης μαστίχας (500 mg/Kg ΣΒ) HdM (ν=9). Η πρόκληση του διαβήτη στα ζώα πραγματοποιήθηκε με ενδοπεριτοναϊκή έγχυση στρεπτοζοτοσίνης. Tα επίπεδα λιπιδίων και γλυκόζης στον ορό προσδιορίστηκαν στην αρχή της μελέτης, στις 4 και 8 εβδομάδες (τέλος πειραματικής διαδικασίας). Τα επίπεδα αδιπονεκτίνης και ρεζιστίνης μετρήθηκαν στο τέλος της μελέτης, ενώ μετά την ευθανασία, αξιολογήθηκαν τομές του ηπατικού ιστού κατόπιν χρώσης με αιματοξυλίνη-ηωσίνη.

Αποτελέσματα: Οι ομάδες LdM και HdM παρουσίασαν σημαντικά μειωμένα επίπεδα γλυκόζης και τριγλυκεριδίων στον ορό  4 εβδομάδες μετά την έναρξη της μελέτης, ενώ το ΣΒ στα ζώα της ομάδας LdM ήταν σημαντικά μειωμένο συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. 8 εβδομάδες μετά, στην ομάδα LdM τα επίπεδα γλυκόζης, ολικής και LDL χοληστερόλης, τριγλυκεριδίων και ΣΒ ήταν σημαντικά μειωμένα ενώ τα επίπεδα HDL χοληστερόλης ήταν βελτιωμένα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Τα ζώα της ομάδας HdM εμφάνιζαν σημαντική μείωση των τριγλυκεριδίων συγκριτικά με την ομάδα NC. Ο βαθμός στεάτωσης που παρατηρήθηκε στην ομάδα ελέγχου, ήταν μειωμένος στα ζώα που ελάμβαναν μαστίχα Χίου ανεξάρτητα από την δόση χορήγησης.

Συμπεράσματα: Η μαστίχα Χίου ειδικότερα χορηγούμενη σε χαμηλή δόση οδήγησε σε βελτίωση των διαταραγμένων, εκ του διαβήτη, επιπέδων λιπιδίων και γλυκόζης ορού σε μύες, υποστρέφοντας παράλληλα την ηπατική βλάβη. Συνεπώς, η μαστίχα θα μπορούσε πιθανώς να χρησιμοποιηθεί στην πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη και των συνοδών δυσλιπιδαιμιών.